Danıştay 4. Daire E.2019/3380 K.2021/1136

Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2012/8 ila 12 dönemi üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 2012/7-9 dönemi üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, dava konusu geçici verginin mahsup süresi geçtiğinden, 2012/7-9 dönemine ilişkin geçici vergi aslında hukuka uyarlık bulunmadığı, 2012/8 ila 12 dönemlerine ilişkin cezalı katma değer vergileri ve 2012/7-9 dönemi geçici vergi aslına bağlı olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasına gelince; olayda, söz konusu cezalı tarhiyatlara dayanak teşkil eden … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda bahsedilen 2012 yılına ilişkin kurumlar vergisi tarhiyatı hakkında,.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu durumda, dayanağı kurumlar vergisi tarhiyatı hukuka uygun bulunan dava konusu 2012/8 ila 12 dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 2012/7-9 dönemine ilişkin geçici vergiye bağlı olarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kurum geçici vergisi tarhiyatlarının ve vergi ziyaı cezalarının düzgün ve doğru bir şekilde yapılıp yapılmadığının kontrol edilebilmesi için geçici vergi aslının ihbarnamede gösterilmesinin zorunlu olduğu, gecikme faizi hesaplanabilmesi için de geçici vergi aslına yer verilmesi gerektiği, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi aslına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120/4. maddesinde; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş döneme ait geçici verginin %10'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici verginin tarh edileceği, ancak gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil edileceği hükme bağlanmıştır.

Olayda, dava konusu ihbarnamede geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilerek vergi ziyaı cezasının tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Şu halde, aslı aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamede geçici verginin aslının aranmayacağının açıkca belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının da hukuki sonuç doğarmasına imkan bulunmamaktadır.

Bu durumda, ihtilafın "geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine" karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki mahkeme kararının belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği görüşüyle, Dairemiz kararına katılmıyoruz.