Danıştay 4. Daire E.2019/3467 K.2022/254

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden tesis edilen 2012 yılına ait zararın azaltılmasına ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; olayda; davacı kurumun % 25 ortağının …, % 75 ortağının … olduğu, …'ın …'nin de ortağı olduğu,.

Dış Tic.ve Yatırım A.Ş.'nin Yönetim Kurulu üyesi …'nin, …'nin ortağı …'ın kayınvalidesi olduğu göz önünde bulundurulursa adı geçen kurumların kurumlar vergisi mevzuatı yönünden ilişkili kişi oldukları ve davacı kurumun bu kurumlardan finansman sağladığı konusunda herhangi bir çekişme bulunmadığı; davacı vekilinin de dava dilekçesinde finansman giderinin ilişkili kişilerden sağlandığını kabul ettiği, 2012 yılından bu yana Türkiye'de faaliyet gösteren davacı şirketin en azından 2012'den bugüne kâr beyan etmediğinin bir vakıa ve ihtilafsız olduğu,.

Dış Ticaret Limited Şirketi'nin faaliyette bulunduğu sektör ve üretim kapasitesine, ciro ve yaptığı giderlerine göre başlangıç sermayesinin yeterli olmadığı, yeterli olmayan başlangıç sermayesi nedeniyle şirketin günlük ciro ve giderlerini yapabilmesi için … tarafından davacı şirkete para akışı yaparak finansman sağlandığı, mallarının satıldığı, alacaklarının tahsil (faktöre) edildiği, mali tablo analiz hizmeti, yurtdışı satışlarla ilgili danışmanlık hizmeti sunulduğu ve bu hizmetler dolayısıyla davacı şirket üzerinden gelir elde ettiği, söz konusu finansman giderleri ve diğer giderlerin muvazaalı ve fiktif olarak …'ye aktarılması,

… lehine ancak Hazine/vergi idaresi aleyhine davacı şirketin sürekli zarar ettiğini gösterdiği; bu husustaki nesnel ölçünün ticaret şirketlerinin kâr elde etme amacıyla kurulduğu gerçeğinden hareketle tespit edilebileceği ve … şirketinin makul-mutad olmayan uzunca bir dönem boyunca davacı şirketin zararına katlanma amacının davacı vekilinin ifade ettiği gibi sadece şirketler hukukuna dair teknik bir sorunun önüne geçmek, şirketin mevcudiyetini devam ettirmek ve münfesih olmasını engellemek, hukuki prosedürü yerine getirmek değil tabiatiyla ticari olduğu ve aktarılan tutarın da bu açıdan değerlendirilmesi gerektiği;

bu durumda, davacı kurumun 2012 yılı inceleme dönemine ait ve izleyen yıla devreden zarar tutarlarının azaltılması yolundaki vergi inceleme raporundaki tespitler ekonomik, teknik ve ticari icaplara uygun olduğundan, davacı şirketin devreden zarar tutarının azaltılması yönünde işlem tesis edilmesinde yasal isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, hiçbir pazarlama, kredi ve finansman giderine katlanmadan şirketin mevcudiyetini devam ettirmesinin imkan ve ihtimal dahilinde olmadığı, ispat yükümlülüğünün davalı idareye ait olduğu, finansman giderinin ilişkili kişilerden sağlanmış olmasının bu giderlerin yapılmadığına delil olamayacağı, ticari hayatın olağan akışına uygun olduğu, kararın hiçbir somut delile dayanmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.