Danıştay 4. Daire E.2019/3511 K.2022/5824

Dava konusu istem: İkamet amaçlı binaların inşaatı işiyle iştigal eden davacı şirket adına, yapımı ve satışı gerçekleştirilen bağımsız bölümlerin teslim tarihinden itibaren 7 günlük yasal düzenleme süresi geçirilerek düzenlenen faturaların, düzenlenme tarihleri itibariyle beyan edilmiş oldukları dönemin kurumlar vergisi ile geçici vergi beyanlarından çıkarılarak, düzenlenmesi gereken dönem beyanlarına ilave edilmesi sonucunda 2015 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2015/10-12. dönemi geçici verginin kaldırılması istemine ilişkinidir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; davacı şirket tarafından teslimi gerçekleştirilen bağımsız bölümlere ilişkin doğalgaz aboneliklerinin açılış tarihini gösteren ESGAZ tarafından gönderilen liste ile satış faturalarının karşılaştırıldığı, teslim tarihi olarak kabul edilen doğalgaz ön abonelik başlangıç tarihinden itibaren 7 günlük yasal süresinde düzenlenmesi gereken faturaların beyan edildikleri dönem beyanlarından çıkarılarak,

fatura düzenlenmesi gereken dönemlerin vergi beyanlarına ilave edilmesi sonucu uyuşmazlığa konu tarhiyatın yapıldığı olayda, satışı gerçekleştirilen bağımsız bölümlere ait doğalgaz ön aboneliğinin başlangıç tarihi dışında herhangi bir somut tespit yapılmadan eksik inceleme ve tespite dayanılarak, varsayım yoluyla salınan vergi ile kesilen cezada hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, doğalgaz abonelik bilgilerinin incelenmesinden fiili teslim tarihi 2015 yılı olmasına rağmen yasal düzenleme süresi olan yedi gün geçirilerek 2016 yılında fatura düzenlendiği, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 20. maddesinin 1. fıkrasında Danıştay, bölge idare mahkemeleri ile idare ve vergi mahkemelerinin, bakmakta oldukları davalara ait her türlü incelemeyi kendiliğinden yapacağı, mahkemelerin belirlenen süre içinde lüzum gördükleri evrakın gönderilmesini ve her türlü bilgilerin verilmesini taraflardan ve ilgili diğer yerlerden isteyebileceği, bu husustaki kararların, ilgililerce, süresi içinde yerine getirilmesinin mecburi olduğu, haklı sebeplerin bulunması halinde bu sürenin, bir defaya mahsus olmak üzere uzatılabileceği düzenlenmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi açık ve tabii bulunmayan ifadelerin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağı.

30. maddesinde, re'sen vergi tarhının, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması olarak tanımlandığı;

aynı maddenin ikinci fıkrasının 4. ve 6. bentlerinde de, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermiyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısiyle ihticaca salih bulunmaması ve tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hallerinde, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği düzenlenmiş.

134. maddesinde de, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hükümleri yer almıştır.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 6. maddesinde; kurumlar vergisinin, mükelleflerin bir hesap dönemi içinde elde ettikleri safî kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı, safî kurum kazancının tespitinde, Gelir Vergisi Kanunu'nun ticarî kazanç hakkındaki hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmış, 32. maddesinin 1. fıkrasında da; kurumlar vergisinin, kurum kazancı üzerinden %20 oranında alınacağı düzenlenmiştir.

Davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda, ikamet amaçlı binaların inşaatı işi ile iştigal eden davacı şirket tarafından satışı yapılan daireler nedeniyle yüklenilen katma değer vergilerinin iadesi istemiyle ibraz edilen … tarih ve … sayılı KDV iade tasdik raporu ile davacı şirketin defter ve belgelerinin incelenmesi neticesinde söz konusu dairelere ilişkin doğalgaz aboneliklerinin hangi tarihte açıldığı ESGAZ'dan sorularak gönderilen liste ile satış faturalarının karşılaştırıldığında doğalgaz ilk abonelik tarihlerinin 2015 yılında olmasına rağmen bağımsız bölümlerin teslim tarihinden itibaren 7 günlük

sürede düzenlenmeyerek 2016 yılında düzenlendiği, bu durumda 7 günlük yasal fatura düzenleme süresi geçirilerek düzenlenen faturaların düzenlenme tarihleri itibariyle 2016 yılında beyan edilmiş oldukları dönemin brüt satışlarından tenzil edilerek 2015 yılı gelir tablosunda yer alan brüt satışlara ilave edildiği,

yerleşik hale gelen Danıştay kararları doğrultusunda inşaat sektöründe elde edilen hasılatın %20 sinin net kar olarak dikkate alınması sonucu ilave edilen satış hasılatı üzerinden %80i maliyet olarak kabul edilerek 2016 yılına ilişkin gelir tablosunda yer alan katma değer vergisi hariç 2.575.000,00 TL tutarındaki satışların maliyetinden tenzil edilerek 2015 yılı gelir tablosuna satış maliyetine eklendiği, arsa sahiplerine düzenlenen 1.210.000,00 TL tutarındaki gider pusularındaki tutarların tamamının ilgili dönemlerin maliyetlerine ilave edilerek yeniden düzenlendiği, kurumlar vergisi ile kurum geçici vergi beyanlarından çıkarılarak,

fatura düzenlenmesi gereken dönemlerin kurumlar vergisi ile kurum geçici vergi beyanlarına ilave edilmesi sonucu ödemesi gereken kurumlar vergisi ile kurum geçici vergisi çıktığı tespitlerine yer verilmiştir.

Vergilendirme dönemiyle ilgili bu tespitlerden, 2016 yılına ilişkin gelir tablosunda yer alan, tenzil edilerek 2015 yılına ait gelir tablosuna eklenen faturalara konu olan bağımsız bölümlerin teslim tarihine ilişkin yapılacak araştırma ve elde edilecek bulgulara göre, faaliyet gösterilen sektördeki karlılık oranı da gözetilerek matrahın hukuka uygunluğu incelenip değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, aksi yöndeki gerekçeyle verilen Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk görülmemiştir.