KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/3833 E., 2021/5613 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 26 Ekim 2021
- Esas No
- 2019/3833
- Karar No
- 2021/5613
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
372 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına takdir komisyonu kararına istinaden vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2008 yılı gelir vergisi, 2008/10-12 geçici vergi ve 2008/12 dönemi katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; mükerrer olarak tarh edilen dava konusu 2008/12 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuki isabet bulunmadığı, dava konusu 2008 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2008/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı geçici vergi yönünden ise davacı hakkında katma değer vergisi yönünden düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu'nda, ''davacının 2008 yılı matrahının 208.521,41 TL olduğu, sahte fatura toplamının geneldeki payının %14 olduğu, bu oranın makul olduğu,
kuruluşundan bu yana tarh dosyasında olumsuzluğun olmadığı, aktif olarak çalıştığı, işçi beyanlarının olduğu, sahte faturadaki bedellerin masraf olarak kabul edilmesi gerektiği" belirtilerek gelir vergisi ve geçici vergi bakımından tarhiyat önerilmediği, bu durumda yeterli incelemeye dayanmadan matrah farkı belirlenerek yapılan cezalı tarhiyatlarda da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile kararın onaması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2019/3833, K. 2021/5613, 26 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama