Danıştay 4. Daire E.2019/3947 K.2022/5069

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen ... sayılı …sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E: …, K: … sayılı kararda.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda yer alan maktu hadler ile asgari ve azami miktarların yeniden düzenlenemesine ilişkin 411 Sıra Nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde 213 sayılı Kanunun 104. maddesinde vergi dairesinin bulunduğu yerde yayımlanan bir veya daha fazla gazetede ilan yapılmasına ilişkin 2012 yılında uygulanacak sınır 1.700-170.000 TL olarak belirlenmiş olup ödeme emri içeriği ihbarnamelerin miktarları bu sınırlar içerisinde kaldığından mahalli gazetede ilanının yapılması ve ilan yazısının mükellefin son ikametgah adresi muhtarlığına tebliğinin gerektiği,

ancak gazete ilanı ve muhtarlık tebligatının ara kararlara rağmen davalı idarece sunulmamış olup dava konusu ödeme emri içeriği amme alacağının şirket hakkında kesinleştirilip kesinleştirilmediği saptanamadığından ve söz konusu durum idare tarafından da ispat edilemediğinden dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının adresine gidildiği, adresin kapalı, boş olduğunun tespit edildiğinden ilanen tebliğ yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.