Danıştay 4. Daire E.2019/427 K.2021/4424

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; mahsup dönemi geçen geçici vergi asıllarının aranılmaması gerektiğinden, dava konusu geçici vergilerde hukuka uygunluk bulunmadığı; ancak davacı adına kayıt dışı hasılat elde ettiğinden bahisle yapılan kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiğinden, aynı hasılat tutarı esas alınmak suretiyle geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Bölge İdare Mahkemesi kararının aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda "derdestlik" müessesesi düzenlenmemiş ve Kanun'un 31. maddesinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve bu Kanunu yürürlükten kaldıran Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun derdestlik ile ilgili maddelerine atıfta bulunulmamış olmakla birlikte, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bir davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açıldığının ve görülmekte olduğunun saptanması hâlinde, usul hukukunun temel kavramlarından olan derdestlik müessesesinin temelinde yatan, ilk davanın aynısı olan ikinci davanın açılmasında davacının hukukî yararı bulunmadığı olgusundan hareketle, hüküm ve sonuçlar kıyasen uygulanmak suretiyle tarafları ve konusu aynı olan ikinci davanın açıldığının tespiti halinde derdestlik hususunda karar verilmelidir.

Dosyanın ve Danıştay Dördüncü Dairesinin E:2020/3972 sayılı dosyasının birlikte incelenmesinden, dava konusu cezalı tarhiyatlara ilişkin 15/03/2016 tarihli ihbarnameler düzenlenmeden önce aynı vergiler için davacı adına tanzim edilen 27/05/2015 tarihli ihbarnamelerin tebliği üzerine ... Vergi Mahkemesi nezdinde E:… sayılı davanın açıldığı, söz konusu Mahkemece verilen kararın bozulması üzerine aynı Mahkemece uyuşmazlığın esası incelenerek verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın kısmen kabul, kısmen reddine ilişkin kararın ise Danıştay Dördüncü Dairesinin 23/09/2021 tarih ve E:2020/3972, K:2021/4425 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, aynı döneme ilişkin, aynı konuda ve aynı miktarda olduğu anlaşılan dava konusu vergilerin, mükerrer tarhiyata sebebiyet verdiği sonucuna varıldığından, dava konusu geçici vergilerin kaldırılması yolundaki Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.