Danıştay 4. Daire E.2019/4342 K.2022/5572

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin kanuni temsilcisi sıfatıyla adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesince verilen... tarih ve E..., K:... sayılı kararda; idarece asıl amme borçlusu şirkete usule uygun ödeme emri tebliğ edildiği hususu ortaya konulamadığından, şirket açısından kesinleşmiş ve tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılmış olan bir borçtan bahsedilemeyeceği, bu durumda vergi borcunun ... Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. açısından kesinleşmediği ve adı geçen şirket nezdinde 6183 sayılı Kanun'da sayılan tüm takip yollarının tüketilmediği görüldüğünden, şirket açısından kesinleşmeyen ve tüm takip yolları tüketilmeyen vergi borçlarından dolayı kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.