Danıştay 4. Daire E.2019/4556 K.2022/4672

Dava konusu istem: Davacı tarafından, hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/10-12 dönemi vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında yapılan 2011 yılının tüm dönemlerine ilişkin özel tüketim vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istemiyle ….

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından alınan baz yağların kırsal motorin olarak satıldığına ilişkin somut bir tespit bulunmadığı gibi söz konusu baz yağlar kırsal motorin dışında başka bir ürün olarak veya olduğu gibi satıldıysa, satılan bu ürünlerin niteliğinin de ortaya konulmadığı, bu halde, somut bir tespit yapılmadan tarhiyat yapılamayacağı gerekçesiyle "kabul" kararı verildiği,

bu durumda yağlama yağlarında akışkanlığı düzenleyici müstahzar üretiminde zorunlu olarak kullanılması gereken katkı maddelerinin alımına ilişkin faturaların maliyet hesaplarına intikal ettirilmesi tabii olduğundan dava konusu tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.