KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/5663 E., 2023/964 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2023
- Esas No
- 2019/5663
- Karar No
- 2023/964
- Temyiz eden taraflar
- 1- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
588 kelime·3 dk okuma·9 bölüm
2- .... Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının kısmen kabul kısmen ret kararının kabule ilişkin kısmının davalı idarece, redde ilişkin kısmı yönünden davacının temyiz talebi hakkında temyiz edilmemiş sayılmasına dair ... tarih ve E:..., K:..., T:... sayılı kararın davacı tarafça temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan vergi ziyaı cezalı 2016/ 1 ila 6, 8 ila 12 dönemleri katma değer vergileri ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesince verilen .... tarih ve E:...., K:... sayılı kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Vergi Dairesi mükellefi ... Kozmetik Plastik Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığından yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu, 2014 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği, somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
Söz konusu kararın redde ilişkin kısmının bozulması talebiyle davacı tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine ... Bölge İdare Mahkemesince ... Vergi Dava Dairesince verilen ...tarih ve E:..., K:..., T:... sayılı kararda; Mahkemelerinin ... tarihli yazısı ile harç ve posta ücretinin yatırılmaması nedeniyle, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca harç ve posta ücretinin 7 gün içinde yatırılması gerektiği, aksi takdirde, temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılacağı yönünde karar verileceği hususunun 21/03/2019 tarihinde davacıya tebliğ edilmesine rağmen, kanunen öngörülen sürede söz konusu tutarın yatırılmadığı görüldüğünden, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI
Davacı tarafından, kararların iş yerinden ayrılan kişiye tebliğ edildiğinden temyiz posta giderinin süresinde yatırılamadığı, yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu, redde ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI
Davalı idare tarafından, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2019/5663, K. 2023/964, 23 Şubat 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama