Danıştay 8. Daire E.2019/5729 K.2023/934

Dava konusu istem: Davacı şirketin, Balıkesir İli, Sındırgı İlçesi, … Mahallesi sınırları içinde bulunan İR:… ruhsat nolu maden sahasında, 30.225,81.-m2'lik alan için açık işletme usulü maden işletme izni verilmesi istemiyle yaptığı 08.03.2017 tarihli başvurunun reddine ilişkin Balıkesir Orman Bölge Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi ile bu işleme dayanak oluşturan Orman Genel Müdürlüğünün … tarihli … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davacı şirketin, maden işletme izni verilmesi istemiyle yaptığı 08.03.2017 tarihli başvuru üzerine, Balıkesir Orman Bölge Müdürlüğünce yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen 13.04.2017 tarihli raporda, talep edilen alanda açık işletme yapılmasında Orman Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca sakınca bulunmadığı belirtildiği halde, dava konusu işlemle yapılan nihai değerlendirmede izin verilmesinin uygun bulunmadığı belirtilerek, başvurunun reddedildiği, bu durumda dava konusu işlemle başvurunun herhangi bir neden gösterilmeksizin reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Ormanların ve doğanın korunması için hassasiyetle değerlendirme yapılıp keyfiliğin söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.