Danıştay 4. Daire E.2019/5906 K.2022/5665

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 5/1-e maddesinden yararlanma talebinin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve ihtirazi kayıtla yapılan ödemelerin iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 5/1-e maddesinde, kurumların en az iki tam yıl süreyle aktiflerinde yer alan taşınmazlar ve iştirak hisseleri ile aynı süreyle sahip oldukları kurucu senetleri, intifa senetleri ve rüçhan haklarının satışından doğan kazançların %75’lik kısmının kurumlar vergisinden istisna edildiği, menkul kıymet veya taşınmaz ticareti ve kiralanmasıyla uğraşan kurumların bu amaçla ellerinde bulundurdukları değerlerin satışından elde ettikleri kazançların ise istisna kapsamı dışında olduğunun hükme bağlandığı,

ayrıca 1 Seri Nolu Kurumlar Vergisi Genel Tebliğinin “5.6.2.3.4.Menkul kıymet veya taşınmaz ticareti ile uğraşılmaması” başlıklı bölümünde ise, taşınmaz ticareti ile uğraşan mükelleflerin faaliyetlerinin yürütülmesine tahsis ettikleri taşınmazların satışından elde ettikleri kazançlara istisna uygulanabileceği, taşınmaz ticaretine konu edilen veya kiralama ya da başka surette değerlendirilen taşınmazların satış kazancının ise istisnaya konu edilmeyeceği hususu belirtildiğinden,

kurumların esas faaliyet konusu ve aynı zamanda fiilen taşınmaz ticareti veya kiralanması ile iştigal edip etmedikleri ele alınarak istisna karşısındaki durumlarının ortaya konması gerektiği, dava konusu olayda prefabrik yapı çelik aksamı, tank vb. çelik konstruksiyon imalatı yanında, taşeron sıfatıyla montaj, izolasyon, tamir bakım ve temizlik tahakkuk işleriyle uğraşan davacı şirketin beyanının aksine taşınmaz ticareti yaptığı yolunda bir tespitte bulunulmadan,

salt ana sözleşmeden hareketle 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinin (e) fıkrasında yer alan istisnadan yararlandırılamayacağı yolunda tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı şirketin 09/01/1997 tarih ve 4205 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanan kuruluş sözleşmesine göre faaliyet konuları arasında gayrimenkul alım satımı bulunduğundan davacı adına yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.