Danıştay 4. Daire E.2019/6490 K.2022/6594

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, sahte fatura kullanıldığından bahisle hakkında yapılan vergi incelemesine istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2016/12 dönemi katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen .... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu dönemde davacıya fatura düzenleyen ... Vergi Dairesi mükellefi ... Yapı Malz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporunda yer verilen verilere göre, bu mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayanmadığı kanaatine varıldığı belirtilerek, bu mükellef tarafından davacı adına düzenlenen faturalara isabet eden katma değer vergisi indiriminin reddi ile yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, vergi inceleme raporunun hukuka aykırı olduğu, alt mükelleften yaptığı alımların gerçek olduğu ve banka kanalıyla ödendiği belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.