Danıştay 4. Daire E.2019/6857 K.2023/2100

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, geçici vergi, gelir (stopaj) vergisi ve katma değer vergisi için kendisinden gecikme zammı tahsiline ilişkin işlemin iptali ile ihtirazı kayıtla ödediği gecikme zammının faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin İspanya'da mukim … Technology Oy AB şirketi adına fazla ve yersiz olarak yapıldığı ileri sürülen tevkifatların iadesi istemiyle yapmış olduğu düzeltme ve şikayet başvurusu sürecinin devam ettiği, davacının düzeltilerek iade ve mahsup talebiyle ilgili olarak davalı vergi dairesince ve gelir idaresi başkanlığınca tesis olunan işlemleri dava konusu etmediği, dava konusu edilen gecikme zammının ise, vadesinde ödenmeyen borç nedeniyle hesaplanıp tahsil edildiği anlaşıldığından dava konusu edilen gecikme zammı tahsiline ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, mahsup talebinin hukuka aykırı olarak reddedilmesi nedeniyle iadesi talep edilen gecikme zammının ödenmek zorunda kalındığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.