Danıştay 4. Daire E.2019/6908 K.2022/8471

Dava konusu istem: Davacı tarafından, kanuni temsilcisi olduğu … Marina Otelcilik ve Turizm Anonim Şirketi'nden tahsil edilemeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla tesis edilen haciz işlemlerinin iptaliyle tahsilen edilen paranın iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; haciz işleminin dayanağı olan ve davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin davacının adresinde tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen usule uygun tutanak haline getirilmeksizin ilanen tebliğ edildiği görüldüğünden, kamu alacaklarının şirket nezdinde usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı, tahsil olunan paranın iadesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, davacının adres değişikliğini bildirmediği, ilanen tebliğin usulüne uygun olarak yapıldığı, hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.