Danıştay 4. Daire E.2019/6963 K.2022/4690

Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emrinin şirket kanuni temsilcisinin ikametgah adresinde tebliğ edilmek suretiyle, şirkete ait borçtan haberdar olmasının sağlandığı, buna karşın, dava konusu ödeme emri dayanağı ihbarnamelerin tebliği için şirket kanuni temsilcisi veya şirket ortağının bilinen ikametgah adresine gidilmediği,

bununla birlikte, dava konusu ödeme emri dayanağı ihbarnamelere ilişkin olarak ihbarname içeriği vergi borçlarının, ilanen tebliğine ilişkin bilgi ve belgelerin Mahkemelerinin 26/07/2018 tarihli ara kararı ile istenmesine rağmen, davalı idarece dava dosyasına ibraz edilmediği görülmüş olup, anılan vergi/ceza ihbarnamesine bağlı cezalı tarhiyatların tebliği 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nda belirtilen usule uygun olmadığından, amme alacağının kesinleştiği ve vadesinde ödenmediğinden bahisle düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuku uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emrinin usul ve hukuka uygun olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.