Danıştay 4. Daire E.2019/7380 K.2022/9312

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinden bahisle tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitler uyarınca vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015/1-12 dönemi için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; tarhiyatın dayanağı vergi inceleme raporunun atıfta bulunduğu vergi tekniği raporunun ihbarname ekinde tebliğ edilmemesinin esasa etkili bir şekil hatası olduğu ve davacının savunma hakkını kısıtladığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; savunma dilekçesi ekinde tarhiyatın dayanağı olarak gösterilen vergi tekniği raporunun sunulduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerektiği, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yapılan yoklamalarda faal olan ve işyerinde faaliyetiyle uyumlu stok malzeme barındıran ve işçi çalıştıran davacı hakkındaki tespitlerin değerlendirilmesinden, düzenlediği faturaların sahte olarak değerlendirilemeyeceği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

.Davalı idare tarafından, kararın hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) fıkrasında, vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiş; 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış; 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda, örgü ve tığ işi kumaşların imalatı faaliyeti ile iştigal etmekte iken 30.01.2017 tarihinde mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği, 2015 yılına ilişkin defterlerinin tasdik edildiği, şirketin işletme aktifine kayıtlı herhangi bir motorlu taşıta rastlanılmadığı, kurumlar vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, muhtasar beyannamlerinin verildiği, muhtasar beyannamelerinde 3 ila 5 kişi arasında çalışan beyan edildiği ancak sigorta primlerinin ödenmediği, 138.498,13 TL toplam vergi borcu olmasına rağmen 4.120,70 TL ödendiği, 23/11/2015 tarihli yoklamada.

200 m² olan işyerinin aylık kirasının 1.000,00 TL olduğu, iş yerinde 5 sigortalı çalışan, demirbaş olarak 7 adet masa, 5 adet bilgisayar ve 20 adet sandalye olduğu, deposunun bulunmadığı, fason olarak dışarıdan imalat yaptırıldığı hususları şirket yetkilisi nezdinde.

26/02/2016 tarihli yoklamada; iş yerinin kira ve büyüklüğünün 120 m², aylık kirasının 1.000,00 TL, faaliyet konusunun örgü ve tığ işi kumaşların imalatı, iş yerinde 5 sigortalı çalışan, demirbaş olarak 5 adet ofis mobilyası, 4 adet bilgisayar ve 1 adet faks makinesi olduğu hususları şirket çalışanı nezdinde beyan ve tespit edildiği, 28/04/2016 tarihli yoklamada; mükellef kurumun gayri faal olduğu, ilgili adreste ödevlinin bulunmadığı, adreste başka bir mükellefin faaliyet gösterdiği beyan ve tespit edildiği, 21/07/2016 tarihli yoklamada.

150 m² olan işyerinin aylık 1.250,00 TL' ye kiralandığı, örgü ve tığ işi kumaşların imalatı ile uğraşılan iş yerinde 5 sigortalı işçi çalıştırıldığı, 3 adet ofis mobilyası, 3 adet bilgisayar bulunduğu şirket çalışanı nezdinde beyan ve tespit edildiği 17/03/2017 tarihli yoklamada; adresin kapalı olduğu, çevreden yapılan sorgulamada mükellefin tanınmadığının beyan edildiği, iş yerinin kapısında kiralık yazdığının tespit edildiği, mükellefin sahte fatura kullanma nedeniyle özel esaslarda olduğu, mükellef hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda.

Tekstil Ürünleri Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi'ne düzenlediği faturaların sahte olduğu değerlendirilmesinin yapıldığı, mükellefin 2012,2013 ve 2014 yılları için kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden matrah arttırımında bulunduğu, 2015 yılında Ba formunda bildirilen ve yasal defterlerine kayıtlı toplam 9.744.866 TL tutarında sahte belge tespit edildiği, toplam alım bildirimlerinde %58 oranında sahte belgeye tekabül ettiği, aynı yılda Bs form ile 18.642.888,00 TL satış bildirildiği,

diğer mükelleflerin, şirket yetkilisi tarafından mali durumun iyi olmadığından borçlarını ödemediğini beyan ettiği, 23/11/2015 tarihli yoklamada kiralama sözleşmesinde kiraya veren kişinin ifadesine başvurulduğu, ilgili şirketle kira sözleşmesi imzalamadığını, taşınmazın kendisine ait olmadığını, kira sözleşmesinde kimlik bilgilerinin kullanılmış olduğunu ifade edildiği, mükellefin mal ve hizmet satışında bulunduğu bazı mükellefler nezdinde karşıt incelemerin yapıldığı ve nezdinde karşıt inceleme yapılan mükelleflerin mal ve hizmet alışlarının gerçek olduğu, şirket yetkilisini tanıdıklarını, nakliyenin firma tarafından yapıldığı,

ödemelerin çekle, banka yoluyla ve nakit olarak yapıldığı yönünde beyanlarının olduğu tespitlerine yer verilerek mükellefin 2015 yılında düzenlemiş olduğu faturaların tamamının sahte fatura olduğu sonuç ve kanaatine varıldığı tespit edilmiştir.

Yukarıda yer alan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, mükellef kurumun defter kayıtlarından yüksek tutarlarda stok görünmesine rağmen deposunun, şubesinin, adına kayıtlı aracının bulunmadığı, iş yerinin ofis olarak kullanıldığı, kira sözleşmesinde başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanıldığı, mükellef şirketin iş yerinde, işletmeye kayıtlı araç olmadan, depo organizasyona sahip olmadan, az sayıda çalışanla yüksek tutarda cirolara ulaşmasının iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun düşmediği, düzenlenen faturaların gerçek bir emtia teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı, asıl faaliyetinin komisyon karşılığında sahte fatura düzenlemek olduğu sonucuna ulaşılmış olup, aksi yöndeki Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.