Danıştay 4. Daire E.2019/7971 K.2022/2922

Dava konusu istem: Davacı adına, 670 sayılı KHK ile kapatılan ... Eğitim İşletmeleri Ticaret Anonim Şirketi'nin defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden kanuni temsilci sıfatıyla re'sen tarh edilen 2012/1 ila 6,10 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; olayda, 11/07/2016 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'ne göre davacının ...Eğitim İşletmeleri Ticaret Anonim Şirketi'nde yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak görev yaptığı açık ise de, defter ve belge isteme yazısının yönetim kurulu başkanı ...'a tebliğ edildiği, davacıdan defter ve belge istendiğine ilişkin bir bilgi ve belgenin bulunmadığı,

bu minvalde defter ve belgelerin ibraz edilmemesi sebebiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanun'unun 30/3. maddesi uyarınca tarhiyat yapıldığı ve katma değer vergisi indirimlerinin reddedildiği görülmüş olup davacı bakımından somut ve şahsi olarak yerine getirilmeyen bir vergisel yükümlülüğün varlığından bahsedilemeyeceği, bu durumda, defter ve belgelerin ibraz edilmemesinde kusuru bulunmayan davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, temyiz istemine konu kararın hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava dosyası ile Dairemizin 2020/118 esas sayılı dava dosyasının birlikte incelenmesinden; her ne kadar Vergi Dava Dairesince, davacıdan defter ve belge istendiğine ilişkin bir bilgi ve belgenin bulunmadığından bahisle karar verilmiş ise de, davacının 09/12/2009 tarihinden itibaren asıl borçlu şirketin kapatılmasına kadarki süreçte kanuni temsilci sıfatını haiz olduğu, dava konusu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerde dayanak olarak ...tarih ve ...sayılı Vergi İnceleme Raporu'nun belirtildiği, vergi inceleme raporunun dayanağının ise asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ...tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu olduğu,

anılan raporlarda yer alan tespitlere göre; defter ve belge isteme yazısının davacının ikâmetgâh adresine muhtelif tarihlerde tebliğ için gönderildiği, 25/11/2016 tarihinde mahalle muhtarı nezdinde düzenlenen adres tespit tutanağında; ödevlinin belirtilen adresine muhtelif günlerde gidildiği, evde kimse bulunamadığından tebligat yapılamadığına ilişkin şerh bulunduğu, akabinde defter ve belge isteme yazısının 08/12/2016 tarihinde aynı adreste davacının eşine tebliğ edildiği anlaşıldığından, söz konusu belgelerin araştırılarak değerlendirilmesi suretiyle yeniden bir karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Tüzel kişiliği sona eren ve bu nedenle borçlandırılmasına hukuken imkan bulunmayan kurumların hukuksal varlığının devam ettiği dönemlere ait olup ikmalen veya re'sen tarhı gereken vergi ve kesilecek cezalardan sorumlu tutulacakların, 5520 sayılı Kanunun 17. maddesinin olay tarihinde yürürlükte olan 9. fıkrasında düzenlendiği, anılan düzenleme uyarınca tarhiyatın doğrudan kanuni temsilci adına yapılabilmesinin, asıl mükellefin tasfiye edilmesi ve tüzel kişiliğinin ticaret sicilinden silinmiş olması koşuluna bağlandığı,

kanuni temsilciye ancak asıl borçlu şirketin usulüne uygun olarak tasfiyesinin sonuçlanması halinde gidilebileceği, bu durumda, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesinde öngörülen tasfiyeye ilişkin işlemler yerine getirilmeden tasfiyenin sona erdiğinin kabulü mümkün olmadığından ve bu aşamada davacı adına tüzel kişiliği sona eren şirketin vergi borçları nedeniyle ihbarname düzenlenemeyeceğinden dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmakla, temyiz isteminin reddi ile sonucu itibarıyla hukuka uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.