Danıştay 4. Daire E.2019/8316 K.2022/5092

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen 08/08/2016 tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin 2010 ve 2011 yılarına ilişkin 1-6 ve 62-75 satırları dışında kalan kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davacıya düzenlenen cezalı tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin muhataba tebliğ edilemediğine ilişkin alındı üzerindeki keyfiyetin, Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinin son fıkrasında belirtilen kişiler nezdinde değil sadece posta memurunun imzası ile tespitli olduğu gibi mükellefin idarece tespit edilen adresine gidildiği, bulunamadığından bahisle 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca muhtarlığa tutanak ile bırakıldığı, tebligatın 213 sayılı VUK'nun ilgili hükümleri gereğince yapılmadığı görüldüğünden tebliğ işleminin usulsüz olduğu,

bu nedenle ihbarnamelerin usulüne uygun tebliği sağlanmadan, kamu alacağının kesinleştiğinden söz edilemeyeceğinden bahisle davacı adına tanzim edilen ödeme emrinin dava konusu edilen kısımlarında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.