Danıştay 4. Daire E.2019/8352 K.2022/4789

Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belgelerinin gerçek durumu yansıtmadığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2012/11 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; takdir komisyonunca takdir edilen matrahın ne şekilde tespit edildiği ve takdir edilen matraha esas alınan verilerin açıkça ortaya konulmadığı, takdir komisyonu kararında "ödevlinin 2012/11 ayı GEKO6 ve aynı dönem Ba-Bs analizinde toplam satış miktarının 536.451,00 TL tespit edildiğinden ilgili dönem matrahının da 536.451,00 TL olarak takdirine" şeklinde soyut ifadeler kullanıldığı görülmüş olup takdir komisyonunca kendilerine tanınan inceleme ve araştırma yetkisi kullanılmaksızın genel ve soyut ifadelerle matrah takdir edildiği,

başkaca somut bir bilgi ya da belgeye dayanılmadığı anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.