Danıştay 4. Daire E.2019/878 K.2020/4137

Dava konusu istem: Davacı adına, … Möble Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Mahkemelerinin önceki kararının ödeme emri içeriği yargı harcı yönünden davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrası temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden uyuşmazlığın ödeme emri içeriği katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizine ilişkin olduğu, ödeme emri ile takibe konulan amme alacaklarının asıl borçlu şirket tarafından 6736 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak ödenmesi karşısında, ortada asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen ve tahsil edilemeyeceği anlaşılan bir amme alacağının bulunmadığı,

amme alacağının asıl borçlu şirketten tahsil imkanının bulunduğu durumlarda şirket ortağı hakkında takibata geçilemeyeceğinden, davacı hakkında takibata geçilmesinde ve şirket ortağı sıfatıyla adına düzenlenen ödeme emrinin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve gecikme faizine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkemece verilen ara kararı ve bu karara davalı idarece verilen cevap üzerine dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek davalı idare lehine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, zira dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği tarihte şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan bir amme alacağının mevcut olduğu, aynı sebeple davanın açılmasına sebep olan tarafın davalı idare olmadığı, benzer bir uyuşmazlıkta aynı Vergi Mahkemesince açıklanan hususlar doğrultusunda karar verildiği, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.