Danıştay 4. Daire E.2019/9552 K.2020/3034

Dava konusu istem :Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/2,3,6,8,9 ve 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden mükellefin uyuşmazlık konusu dönemde gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı ve davacıya düzenlemiş olduğu faturaların gerçek bir ticari faaliyete dayanmadığı, katma değer vergisi tutarlarının reddedilerek beyannameleri yeniden düzenlemek suretiyle davacı adına uyuşmazlık dönemlerine ilişkin olarak re'sen yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık görülmediği

sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mal aldığı satıcı firma ile hiçbir bağı, hısımlığı, ortaklığı ve menfaati olmadığı, sadece ilgili şahıstan ticari mal aldığı, başkaca bir bağının bulunmadığı, bu nedenle mal satın aldığı firmanın alış veriş yaptığı, mal aldığı firmaların ödemediği, beyan etmediği katma değer vergilerinden sorumlu tutulmasının kanuna aykırı olduğu, yapılan tespitlerin varsayıma ve kanaate dayalı, gerçeğe aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 13/03/2019 tarih ve E:2015/3330, K:2019/1898 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.