Danıştay 4. Daire E.2019/9583 K.2021/4957

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinden bahisle takdir komisyonu kararları uyarınca vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler incelendiğinde, özellikle davacı şirketin yüksek miktarlı cirolar elde etmesine karşın bu cirolara ulaşacak personel, organizasyon ve kapasiteye sahip olmadığı, şube ve deposunun bulunmadığı, 2008 yılı Ba-Bs form analizlerinin aşırı uyumsuz olduğu, 2009-2010 yıllarında hiç alım bildirilmemesine rağmen yüksek miktarlarda satış bildirildiği, yoklamalarda yerinde bulunmadığı,

işyeri adresinde 03/11/2008 tarihinden itibaren başka bir mükellefin faaliyet gösterdiği hususları dikkate alındığında davacının ilgili dönemlerde düzenlediği faturaların komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte faturalar olduğu ve dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirket tüzel kişiliğinin sona erdiği, şirket adına tarhiyat yapılabilmesi için şirketin ihyasının istenilmesi gerektiği, kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğine dair herhangi bir ilan yer almadığından ve davacı tarafından bu iddiasını ispat edici her hangi bir bilgi/belge dosyaya sunulmadığından davacı şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğine yönelik iddiası yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.