KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/9659 E., 2022/8652 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2022
- Esas No
- 2019/9659
- Karar No
- 2022/8652
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
551 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, kanuni temsilcisi olduğu ... Tekstil ve Giyim San. Tic. Ltd. Şti.'nin ödenmeyen vergi borçları için kanuni temsilci sıfatıyla adına düzenlenen ... tarih ve ...sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesince verilen .... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ödeme emri içeriği borçların 1997 yılı katma değer vergisi, kurumlar vergisi, fon payı, dağıtılmayan kar payları stopajı, kaçakçılık cezası ve gecikme faizleri tarhiyatları olduğu, anılan vergi borçlarının vadesini takip eden yıldan sonra başlayan 5 yıllık zamanaşımı süresinin 31/12/2002 tarihinde dolduğu görülmüş olup, amme alacaklarının vade tarihlerini takip eden yıldan itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra tebligat yapıldığı ve ayrıca davalı idare tarafından zamanaşımının kesildiği yönünde bir iddiada da bulunulmadığından,
zamanaşımı süresi dolan vergi borçlarından dolayı kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; uyuşmazlık konusu ödeme emrinin dava konusu edilen 1997/7, 8, 9, 10 ve 11 dönemlerine ait katma değer vergisi, gecikme faizi ve kaçakçılık cezası borçlarına ilişkin kısımlarına yönelik olarak davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ... tarih ve ..., ..., ..., ..., ... sayılı ödeme emirlerinin düzenlendiği, bu ödeme emirlerinin iptali istemiyle ...
Vergi Mahkemesinde açılan davada verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı karar ile davanın kabulüne karar verildiği, söz konusu kararın temyiz aşamasında onanmasına ve karar düzeltme isteminin reddine karar verilerek kesinleştiği, ...
Vergi Mahkemesince ... tarihinde yapılan ara kararına rağmen, davalı idarece davacı adına aynı borçlara ilişkin olarak neden yeniden ödeme emri düzenlendiği hususunda bir açıklama yapılmadığı gibi dava konusu ödeme emri içeriği borçların şirket nezdinde usulüne uygun şekilde kesinleştiğini ortaya koyan ihbarnamelerin, ödeme emirlerinin ve tebliğ belgelerinin gönderilmediği,
bu durumda, uyuşmazlık konusu ödeme emrinin dava konusu edilen kısımlarına yönelik olarak davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla 28/02/2005 tarihinde düzenlenen ödeme emirlerinin iptal edildiği ve davalı idarece aynı borçlara ilişkin olarak yeniden ödeme emri düzenlenmesinin hukuki sebeplerinin ortaya konulamadığı görüldüğünden, dava konusu ödeme emrinde bu gerekçeyle hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
İstinaf başvurusunun belirtilen gerekçelerle reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı vekili tarafından, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2019/9659, K. 2022/8652, 20 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama