Danıştay 4. Daire E.2019/9723 K.2021/1142

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi ile devreden katma değer vergisinin düzeltilmesi sonucu re'sen tarh edilen 2009/5, 6, 7, 8, 9, 11 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu tarhiyatın dayanağı 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin katma değer vergilerine karşı açılan davaların kısmen kabulüne, kısmen reddine karar veren. Vergi Mahkemesinin … tarih E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin 29/11/2018 tarih ve E:2014/6470, K:2018/12299 sayılı kararı ile onandığı, ...

Vergi Mahkemesinin … tarih E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Dördüncü Dairesinin 04/12/2018 tarih ve E:2014/6345, K:2018/12716 sayılı kararı ile kısmen onanıp, kısmen bozulduğu, bozmaya ilişkin kısmın müteakip dönemlere ait indirilecek katma değer vergisinin hesabına bir etkisinin bulunmadığı, bu haliyle davacının 2009 yılına devreden indirilecek katma değer vergisinin yalnızca iki firmadan alınan faturalardan kaynaklı olduğu anlaşıldığından, 2007 ve 2008 yılından 2009 yılına devreden indirilecek katma değer vergisinin bu hususlar dikkate alınmak suretiyle düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.