Danıştay 4. Daire E.2020/1069 K.2022/8432

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2016 yılında gerçekleşen indirimli orana tabi teslimlerden kaynaklanan ve indirim yoluyla telafi edilemeyip yüklenilen toplam 3.223.286,34 TL katma değer vergisi iade alacağına ilişkin 2017/11 döneminde yapılan iade talebinin reddine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının indirimli işlemler nedeniyle yüklendiği ve 2016/1-12 dönemleri içinde mahsup edilecek vergi tutarının hesaplanmasına ilişkin tabloda 2016/9 ve takip eden dönemlerde hesaplanan katma değer vergisinin yüklenilen katma değer vergisinden fazla olması ve bu tutarın Ağustos sonu iade edilebilir katma değer vergisinden düşülmesi neticesinde de iade edilebilir bir tutarın olmaması,

genel tebliğde belirtilen hesaplamaya ilişkin düzenlenen usul ve esaslara uyulmadan iade talebinin oluşmayacağı ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nda öngörülen iade talebini sınırlayıcı hükümler içermemesi karşısında dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2016/9, 10, 11, 12 dönemi iade miktarılarının eksi gösterilmesi Kanunun ruhuna ve tebliğe aykırı olup, bu durum sıfır olarak gösterilmesinin esas olduğu, önemli miktarda KDV alacağının yük olarak kalacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.