Danıştay 4. Daire E.2020/1235 K.2020/4814

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle 2010/7 ila 12 dönemleri için takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; takdir komisyonu kararlarında atıf yapılan ve done olarak alınan davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun incelenmesinden, yüksek miktarda cirolar yapan mükellefin işyeri kapasitesinin belirtilen iş hacmini gerçekleştirebilecek büyüklükte olmadığı, kuruluşundan itibaren kısa bir süre geçmiş olmasına rağmen çok büyük cirolar beyan ettiği, ticari bir organizasyon belirtisi olabilecek emtia mevcudunun bulunmadığı,

çalışan işçisinin olmadığı anılan şirketin gerçek bir ticari muamele gerçekleştirmeyip münhasıran sahte fatura ticareti ile iştigal ettiği, hakkında yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tasfiye memuru olarak atandığı şirketin 2010 yılında hiç bir faaliyetinin olmadığı, kendisinin bilgisi olmadan tasfiye memuru olarak atandığı, vergi dairesinin olayın gerçek yüzünü araştırmadan tarhiyat yaptığı, mevzuata aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.