Danıştay 4. Daire E.2020/1650 K.2023/2622

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinde; Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin Kanunda sayılan davalar hakkında verdikleri kararlarının, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

Yargılama hukuku kurallarına göre, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasını talep etmesinde korunması gereken hukuki menfatinin bulunması zorunludur.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket adına 2017/1,2,3,4,5,6 ve 7. dönemleri için ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine ihtirazi kaydın kabul edilmemesi suretiyle tahakkuk ettirilen katma değer vergileri, damga vergileri ve hesaplanan gecikme faizleri ile bu vergilere ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davanın; ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kabülüne karar verildiği, karara karşı davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile kabul edilerek, Mahkeme kararı kaldırıldıktan sonra davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla; davalı idarenin lehine olan kararın bozulmasını istemesinde hukuki menfaati bulunmadığından temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.