Danıştay 4. Daire E.2020/1684 K.2023/877

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle üç kat vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler incelendiğinde, özellikle ilgili yılda yoklama yapılmadığı, 2017 yılında yapılan yoklamada da firmanın yerinde olduğu, iki çalışanı olduğu, iş yerinde 1 adet demir kesme makinesi, 2 adet vinç, 2 adet ofis takımı, 1 adet bilgisayar, 14 adet oksijen tüpü, demir çelik toptan ticareti faaliyeti ile ilgili emtiasının bulunduğu, 2016 yılında mal satışı yapılan firmalar hakkında karşıt tespitlerin olmadığı,

gerek mal alışında bulunduğu gerekse de mal satışında bulunduğu firmaların bir kısmının özel esaslarda olmasının ya da haklarında devam eden vergi inceleme/tekniği raporları bulunmasının tek başına davacının gerçek bir ticari faaliyeti olmadığı anlamına gelmeyeceği dikkate alındığında, davacının 2016 yılında düzenlediği tüm faturaların sahte olduğunun somut olarak ortaya konulamadığı anlaşıldığından dava konusu tarhiyat ile kesilen cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan tarhiyat ile kesilen cezaların hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.