Danıştay 4. Daire E.2020/1728 K.2021/5423

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım faiz gelirini beyan etmediğinden bahisle re'sen tarh edilen 2007 yılı kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezası ve faiz gelirleri için belge düzenlemediği, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslara uymadığı ve ödemelerini tevsik etmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirketin 'Verilen Sipariş Avansları Hesabı'nın yüksek borç bakiyeleri ile çalıştığı, fakat mal girişi ile kapatılmadığının tespit edilmesi üzerine söz konusu hesabın özü itibariyle 'Ortaklardan Alacaklar' ve 'Ortaklara Borçlar' hesabı gibi kullanıldığından bahisle bu durumun Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinde düzenlenen "Transfer Fiyatlandırması Yoluyla Örtülü Kazanç Dağıtımı" çerçevesinde değerlendirilmesi sonucunda,

ortakların kullanımına bırakılan ve herhangi bir faiz geliri beyan edilmeyen fonlar için adatlandırma yapılarak faiz hesaplanması suretiyle belirlenen matrahlar üzerinden yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı; kurumlar vergisi tarhiyatı için kesilen vergi ziya cezasının tekerrüre ilişkin kısmına ilişkin olarak, tekerrür uygulamasının dayanağının, 2009/7-9 dönemine ait gelir (stopaj) vergisine ait beyannamenin kanuni süresinde verilmediğinden bahisle kesilen vergi ziyaı cezası olduğu,

bu cezaya ilişkin ihbarnamenin 26/10/2009 tarihinde internet yoluyla davacı şirkete tebliğ edilmesine karşın davacı tarafından dava açılmayarak kesinleştiğinden bahisle tekerrür hükümleri uygulandığı, dolayısıyla tekerrüre dayanak cezanın 2009 yılına ilişkin olduğu, dava konusu cezanın ise 2007 dönemine ait olduğu göz önüne alındığında, tekerrür hükümlerinin uygulanması için yasal şartların gerçekleşmediği anlaşıldığından,

tekerrür hükümlerinin uygulanmasında ve dava konusu özel usulsüzlük cezasının kesilmesi için bu cezayı gerektiren bir fiilin tüm unsurları ile oluşmuş bulunduğu söylenemeyeceğinden, kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.