Danıştay 4. Daire E.2020/1889 K.2022/5900

Dava konusu istem: Davacı adına, resen tarh edilen 2014 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; her ne kadar 257.467,56-TL mahsup edilecek vergi tutarının, gerek 2014 yılı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılırken indirime konu edildiği gerekse 2015 yılında mahsup işlemleri ile davacıya iadesi yapıldığının görüldüğü, re’sen vergi tarhının, ancak takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi incelenme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden yapılabileceğinin belirtildiği,

tarhiyata ilişkin matrahın, takdir komisyonu tarafından takdir edilmediği gibi vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi incelenme raporunda da belirlenmediği anlaşıldığından, vergi dairesi müdürü tarafından düzenlenen tutanağa istinaden yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin inceleme raporlarına istinaden düzenlenen tutanağa dayandığı, ihbarnamenin asıl dayanağının vergi inceleme raporu olduğu, usule uygun yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesinde re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması olarak belirlenmiş, inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkının resen takdir olunmuş sayılacağı düzenleme altına alınmış;

anılan maddenin 4. bendinde, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların vergi matrahının doğru ve kesin olarak saptanmasına olanak vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması nedeniyle ihticaca salih bulunmaması hali ile 6. bendinde, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hallerinin re'sen vergi tarhı sebeplerinden olduğu hükme bağlanmıştır.

Anılan Kanunun 3/B maddesinde; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya, ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olayın ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği düzenlenmiş; 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosyasının incelenmesinden, davacının 2014 dönemi hesaplarının kurumlar vergisi yönünden incelenmesi üzerine davacı hakkında … tarih ve … ve … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporlarının düzenlendiği, anılan raporlarda davacının emsal bedelden daha düşük ortalama ile ihracatta bulunarak transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu ve yapılan transfer fiyatlandırması sonucunda kurum kaynağını ilişkili kuruma kullandırmasına rağmen ilişkili şirkete aktarılan kaynak nedeniyle herhangi bir faiz gelirini içeren fatura düzenlemediğinin tespit edildiği,

bunun üzerine davacının 2014 hesap döneminde faydalandığı indirimli kurumlar vergisi matrah ve tutarının yeniden hesaplanarak kurumlar vergisi tarhiyatı yapıldığı, … tarih ve … sayılı tutanak ile de tarhiyatın eksik yapıldığı ve mükellefe iadesi yapılan verginin tarhı hususunun da gerektiğini belirtmesine istinaden, 2014 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılarak dava konusu vergi/ceza ihbarnamesinin tebliği üzerine bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Olayda; davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına göre, davacı adına 2014 yılında 360.457,32-TL tutarında kurumlar vergisi tarhiyatı yapılacakken davacının mahsup edilecek 264.795,63-TL tutarında vergilerinin bulunması nedeniyle, tarh edilecek tutardan mahsup edilecek tutarın indirilmesi suretiyle 95.661,69-TL tutarında tarhiyat yapıldığı ve bu tutar üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinin belirtildiği, ayrıca … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunda davacı hakkında 2014 yılı için re'sen tarh edilecek başka kurumlar vergisinin bulunmadığının belirtildiği,

ancak 2014 yılı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılırken indirimde konu edilen mahsup edilecek vergi tutarının, 2015 yılında mahsup işlemleri ile davacıya iadesi yapıldığından, söz konusu 257.467,56-TL tutarın da tarh edilmesi gerektiğine ilişkin olarak vergi dairesi müdürü oluru ile anılan vergi inceleme raporları dayanak alınarak düzenlenen … tarih ve … sayılı tutanağa istinaden dava konusu tarhiyatın yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda, dava konusu işlemin vergi inceleme raporlarına istinaden düzenlenen tutanağa dayandığı, ihbarnamenin asıl dayanağının ve matrah hesaplamasının vergi inceleme raporu ile yapıldığı anlaşıldığından vergi dairesi müdürü tarafından düzenlenen tutanağa istinaden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Buna göre, dava konusu işlemin dayanağı dosyaya sunulan vergi inceleme raporları incelenerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir.