Danıştay 4. Daire E.2020/1902 K.2023/4193

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi inceleme raporuna istinaden şüpheli ticari alacaklara yasal mevzuata aykırı olarak gider karşılığı ayırdığından bahisle tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 2013/01-12 dönemi için ikmalen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket tarafından toplam 110.600.461,00-TL tutarındaki alacağın dava ve icra aşamasında olduğu iddiasıyla karşılık ayrıldığı ve dönem sonu gider hesaplarına aktarıldığı görülmekle birlikte mükellef kurum temsilcisi tarafından söz konusu alacakların ilgili kanunlar uyarınca kanuni takiplerinin yapılmadığı ve dava açılmadığının bildirildiği ve dava veyahut icra aşamasında olduğuna dair herhangi bir belge sunulamadığı görüldüğünden,

gider hesaplarına aktarılan söz konusu tutarların kanunen kabul edilmeyen gider olarak kabul edilmesi suretiyle yapılan tarhiyat ve cezalarda hukuka aykırılık, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare vekili tarafından yapılan işlemin hukuka uygun olduğu, aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.