Danıştay 4. Daire E.2020/2204 K.2021/3994

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, indirimli orana tabi teslim ve hizmetlerden doğan ve indirim yoluyla giderilemeyen 2010 yılına ait vergi alacağının nakden iade talebinin reddine dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davanın kısmen kabulüne dair daha önce verilen kararın onanarak kesinleşmiş olduğu, uyuşmazlığın münhasıran davacının yüklendiği ciro pirimine ait katma değer vergisinin iadeye konu olamayacağından bahisle reddine ilişkin işlemin iptali ve bu sebeple iadesi reddedilen miktarın yasal faiziyle birlikte iadesi olarak incelenmesi gerektiği, ciro pirimine ait katma değer vergisinin iadeye konu olamayacağına dair işlem yönünden; katma değer vergisi iadesinin kanunla düzenlenmiş olduğu,

idarece kanunu aşacak şekilde bir kısıtlama konulamayacağı buna göre dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, faiz istemi yönünden, dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği, buna göre; iadenin, davacının iadeye hak kazandığı dönem olan, idareye başvurusunu yaptığı tarihten üç aylık sürenin sonundan, iadenin gerçekleştiği tarihe kadar işleyecek süre için 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'a göre hesaplanacak (davacının talebi bu yönde olduğundan, taleple bağlılık ilkesi gereği olarak) yasal faiziyle birlikte yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, haksız ve hukuka aykırı kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.