Danıştay 4. Daire E.2020/2743 K.2023/2823

Dava konusu istem: Davacının 2017 dönemi kurumlar vergisi için, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan %5'lik vergi indiriminden yararlanarak, hesaplanan miktarın 2018/4-6 dönemi geçici vergiden mahsubu talebinin reddine dair işlemin iptali ile fazladan ödenen 1.086.006,00-TL'nin iadesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı mükerer 121. maddesi kapsamında 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'ine tekabül eden 1.000.000,00-TL'yi 2018/4-6 dönemi kurum geçici vergisinden mahsup talebinde bulunduğu,

davacının 2015/11 döneminde yaptığı tevkifatlı satış nedeniyle, 2015/11 dönemi … nolu KDV beyannamesi ile beyan etmesi gereken KDV'yi, 2015/12 döneminde beyan etmesi nedeniyle, davacıya iadesi yapılan 502,20-TL KDV'nin haksız iade edildiğinden bahisle davacı adına cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığı, cezalı tarhiyat nedeniyle mahsup talebinin reddedildiği ancak davacıdan tahsil edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının, davacının beyanlarından kaynaklanmadığı,

davacının tevkifatlı mal satışında bulunduğu şirketin yanlış dönemde bildirim yapmış olmasından kaynaklandığı ve davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı, davacının vergi indirim hakkının ihlali sonucunu doğuracak fiilinin bulunduğundan söz etmenin mümkün bulunmadığı, davacı şirketin, "Vergiye uyumlu mükellef" olmadığına yönelik değerlendirmenin hakkaniyet ilkesine ve nesafet kurallarına aykırı olduğundan, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptali ile davacı tarafından ödenen 1.086.006,00-TL'nin davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, son iki yıla ait beyana tabi vergi türleri itibariyle ikmalen, resen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması şartının ihlal edildiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.