Danıştay 4. Daire E.2020/2978 K.2022/3507

Dava konusu istem: Davacı adına resen tarh edilen 2011/11. dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirketin Ba-Bs bildirimlerinin çapraz kontrolü sonucu. İç ve Dış Tic. Ltd.

Şti. tarafından davacı şirketten 2011/11 döneminde 328.516,00-TL tutarında mal ve hizmet alışının bildirilmesine karşın davacı şirketin aynı dönemde bahse konu şirkete 198.680,91-TL tutarında satış bildirdiği, söz konusu Ba-Bs bildirimlerindeki uyumsuzluğun tespiti sonucu davacı şirketin takdir komisyonuna sevk edilmesi üzerine, dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı … tarih ve … sayılı Takdir Komisyonu Kararı'nın alındığı, takdir komisyonunca verilen kararın içeriğine bakıldığında;

"mükellefin dosyasının tetkiki ile haricen yapılan araştırmalar neticesinde işin türü, işyeri mevki, emsali mükelleflerin beyan durumu ve benzeri tüm faktörler de dikkate alınarak vergi matrahının takdir edildiği", davacı mükellef adına somut hiçbir bilgi, belge, inceleme ve araştırmaya yer verilmeksizin matrah takdirine gidildiği anlaşıldığından, cezalı tarhiyatta yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatının yapılmasında yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.