Danıştay 4. Daire E.2020/3132 K.2023/4506

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ... tarih ve ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...ve ...tarih ve ...sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; ödeme emri içeriği amme alacaklarının davacının kendi beyanı üzerine tahakkuk ederek kesinleşen alacaklar olduğu öte yandan 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 120/4. maddesinde, yapılan incelemeler sonucunda geçmiş döneme ait geçici verginin %10'unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için resen veya ikmalen geçici verginin tarh olunacağı, mahsup süresi geçtikten sonra,

kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak, gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil olunacağı hükme bağlandığından geçici vergilerin cari hesap dönemi geçtiği için beyannameden mahsup olanağı kalmaması nedeniyle terkin edilmesi, sadece vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinin aranılması gerekirken, ödeme emri içeriği geçici verginin asılların tahsili yoluna gidilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, diğer kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davacı adına düzenlenen ...tarih ve ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...ve ...tarih ve ...sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle açılan davanın, ...tarih ve ...sayılı ödeme emri yönünden kabulüne, diğer kısımları bakımından reddine ilişkin karara yönelik davalı idare istinaf başvurusunun reddine dair karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 120/4. maddesinde, yapılan incelemeler sonucunda geçmiş döneme ait geçici verginin %10'unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için resen veya ikmalen geçici verginin tarh olunacağı, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak, gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil olunacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, ...tarih ve ...sayılı ödeme emri içeriği 2018/1-3 dönemi geçici vergi ve ferilerine ilişkin amme alacağının, davacının beyanı üzerine tahakkuk eden geçici vergiye dair olduğu ve vadesinde ödenmemesi üzerine cari hesap dönemi içerisinde anılan ödeme emri düzenlenerek davacıya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda dava konusu ödeme emrinin, geçici vergi asıllarının tahakkuk ettiği yıl içerisinde ödenmemesi nedeniyle tahsili amacıyla düzenlendiği ve tahsil edilemeyen geçici verginin mahsubundan da söz konusu olamayacağı anlaşıldığından "geçici vergilerin cari hesap dönemi geçtiği için beyannameden mahsup olanağı kalmaması nedeniyle terkin edilmesi gerektiğinden" bahisle davanın kısmen kabulüne ilişkin karara yönelik istinaf istemini reddeden Vergi Dava Dairesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.