Danıştay 4. Daire E.2020/325 K.2021/2670

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım hasılatın kayıt dışı bırakıldığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/10-12 dönemi kurum geçici vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; dava konusu cezalı tarhiyatın dayanağı 2010 takvim yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı Mahkemelerinin.

Esasına kayden açılan davada verilen … tarih ve K:… sayılı kararı ile dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılmasına karar verildiği, buna göre bahse konu tarhiyata bağlı olarak gerçekleştirilen dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, geçici verginin mahsup dönemi geçtiğinden dolayı, söz konusu geçici vergi asıllarının hukuka uygun olmadığı,

geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin olarak alınan bir vergi olması nedeniyle, 2010/10-12 dönemi kurum geçici vergisine bağlı olarak üç kat yerine tek kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tek kata ilişkin kısımında hukuka aykırılık, tek katı aşan kısımlarında ise hukuka uyarlık görülmediği, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı bakımından ise, davacı tarafından 2010/2 dönemine ilişkin olarak düzeltme suretiyle verilen katma değer vergisi beyannamesi üzerine,

05/05/2010 tarih ve 2010/01 sayılı vergi ceza ihbarnamesi ile kesilen vergi ziyaı cezasının 05/05/2010 tarihinde kesinleştiği, buna göre davacı şirket adına 2010/02 dönemine ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasının kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından itibaren tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanabileceğinden dava konusu 2010/01-12 dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.