KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2020/328 E., 2020/3194 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2020
- Esas No
- 2020/328
- Karar No
- 2020/3194
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2008/2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacıya fatura düzenleyen. Vergi Dairesi mükellefleri. Tur. Nakliye Oto Yed. Parça İnşaat Matbaa San. ve Tic. Ltd. Şti. ve. Tur. Oto Yed. Parça Nak. Tem. Petrol Ür. Prom. San. Tic. Ltd.
Sti hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının incelenmesinden bu mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğu, faturalarda yer alan katma değer vergisi indirimleri kabul edilmeyerek yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, cezayı gerektiren yasal unsurların bir arada gerçekleşmediği gerekçesiyle 213 sayılı Kanunun 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun oldugu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2020/328, K. 2020/3194, 24 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama