Danıştay 4. Daire E.2020/3517 K.2021/4778

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, hakkında yapılan incelemeye istinaden vergi ziyaı cezalı olarak 2009/1,3,4,5,6,8,9,10 dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ihtilaf konusu dönemde davacı adına fatura düzenleyen Güneşli Vergi Dairesi mükellefi ... , Sarıgazi Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... , Sultanbeyli Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefleri ... , Yaşar Dursun Şişli Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... (... ) hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarında yer verilen tespitlere göre söz konusu firmaların alış ve satışları arasında izah edilemeyecek derecede uyumsuzluk bulunduğu,

firmalar tarafından düzenlenen faturalar bağlamında ticari organizasyon için gerekli düzeyde eşya, ham madde bulunmadığı, yüksek tutarlı katma değer vergisi matrah beyanlarına karşın ödenecek katma değer vergisinin hiç çıkmadığı, vergi borcunun bulunduğu, vergisel ödevlere riayet edilmediği hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacı adına ilgili dönemde yukarıda anılan firmalar tarafından düzenlenen faturaların sahte olduğu ve böylece verginin ziyaa uğratıldığı,

söz konusu faturalarda yer alan katma değer vergilerinin indiriminin kabul edilmemesi suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği, davacının 2009 yılı katma değer vergisi indirimleri toplamının 10.179,14 TL fazla olarak beyan edildiği, böylece bu tutarda katma değer vergisinin haksız olarak indirim konusu yapılarak verginin ziyaa uğratıldığı anlaşılmakla, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,

Avcılar Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi ... hakkında ilgili yılda yapılan tespitlerde emtiasının ve çalışanlarının olduğu dikkate alındığında özellikle dava konusu yıla ilişkin olarak mükellef hakkındaki tespitlerin anılan mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğunu göstermeye yeterli bulunmadığı, düzenlenen faturaların sahte olduğuna dair somut ve hukuki tespit yapılmadığı, faturalarda yazılı emtiaların gerçekten alınıp alınmadığı,

yapılan işin niteliği ve büyüklüğüyle orantılı olup olmadığının araştırılıp gerçek durumun somut olarak ortaya konulamadığı anlaşılmakla, ...'den alınan faturalara isabet eden bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı, yine davacının fatura aldığı ... Deri Tekstil Promosyon Paz. Dış. Tic. Ltd.

Şti. hakkında sahte fatura düzenleme fiili ile ilgili olarak yapılan tespitleri içerir vergi tekniği raporunun dava dosyasına sunulamadığı ve böylece bu firmanın sahte belge düzenlediğini gösterir hukuken kabul edilebilir bilgi ve belge sunulamadığından, bu firmadan alınan faturalara isabet eden bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı,

213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve bu cezanın kesilmesine ilişkin koşulları düzenleyen yasa maddesinde belirtilen unsurların bir arada gerçekleşmediği anlaşıldığından hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararının kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.