Danıştay 4. Daire E.2020/3725 K.2021/5606

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili dönemlerde fatura aldığı mükellef hakkındaki vergi tekniği raporundaki tespitlere göre düzenlenen faturaların sahte olduğu, davacı şirket yetkilisinin vergi inceleme raporuna ekli inceleme tutanağının 7. maddesinde yer alan ifadesinde, gayrisafi (brüt) kârlılık oranlarının, verdikleri hizmetler karşılığında elde ettikleri hasılatın ortalama %20'sine tekabül ettiği belirtildiğinden,

inceleme elemanınca söz konusu oran dikkate alınmak suretiyle oluşturulan 31/12/2010 tarihli gelir tablosuna istinaden dava konusu dönemlere ilişkin olarak davacı şirket adına tarh edilen geçici vergi üzerinden kesilen tek kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı, geçici vergi asılları yönünden; dava konusu 2010/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemlerine ilişkin geçici vergilerin mahsup dönemlerinin geçtiği, ilgili dönemler için söz konusu vergilerin tarh edilerek davacıya tebliğ edilmiş olduğu dikkate alındığında mahsup süresi geçen geçici vergi asıllarında hukuka uyarlık bulunmadığı,

öte yandan, süregelen Danıştay içtihatlarına göre, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle geçici vergilere bağlı olarak üç kat yerine tek kat vergi ziyaı cezası kesilmesi hakkaniyete uygun olacağından, geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının tek katı aşan kısımlarında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eleştiri konusu yapılan faturaların sahte olduğunun somut tespitlerle ortaya konulamadığı, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yapılan tarhiyatların hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.