Danıştay 4. Daire E.2020/4159 K.2021/4417

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler incelendiğinde, davacı şirketin piramit satış sistemi şeklinde işleyen sisteme üye temin etme faaliyetinde bulunduğu, bu kapsamda kişilerden tahsil edilen ve davacı şirkete ait olan tutarların üyelik bedeli olduğu, kayıt dışı hasılatın usulüne uygun olarak davacı şirket kayıtları ve banka kayıtları ile somut olarak ortaya konulduğu anlaşıldığından, kayıt dışı bırakılan hasılat nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, savunma hakkının ihlal edildiği, hükme esas alınan vergi tekniği raporunun eksik incelemeye dayandığı, sadece müşteri hizmetleri verdiği ve asıl hukuki ilişkinin tarafı olmadığı, dolayısıyla adına yapılan cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı şirket adına, elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2012 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda "derdestlik" müessesesi düzenlenmemiş ve Kanun'un 31. maddesinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve bu Kanunu yürürlükten kaldıran Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun derdestlik ile ilgili maddelerine atıfta bulunulmamış olmakla birlikte, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bir davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açıldığının ve görülmekte olduğunun saptanması hâlinde, usul hukukunun temel kavramlarından olan derdestlik müessesesinin temelinde yatan, ilk davanın aynısı olan ikinci davanın açılmasında davacının hukukî yararı bulunmadığı olgusundan hareketle, hüküm ve sonuçlar kıyasen uygulanmak suretiyle tarafları ve konusu aynı olan ikinci davanın açıldığının tespiti halinde derdestlik hususunda karar verilmesi gerekmektedir.

Bakılmakta olan davada, UYAP ortamında yapılan sorgulama neticesinde ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında da davacı adına tarh edilen 2011 yılı kurumlar vergisi hakkında karar verildiği ve söz konusu kararın kanun yoluna başvurulmayarak kesinleştiği görülmüştür. Bu durumda Vergi Mahkemesince, işbu dava konusu vergi ile anılan davaya konu verginin, döneminin, konusunun ve miktarının aynı olup olmadığı araştırılarak davacının derdestlik nedeniyle korunmaya değer güncel hukuki bir yararı bulunup bulunmadığı hususları değerlendirilmek suretiyle yeniden bir karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.