Danıştay 4. Daire E.2020/4589 K.2022/4224

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle 2016/1, 5 ila 12 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ihtilaflı dönemde fatura düzenleyen firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden söz konusu faturaların sahte fatura niteliğinde olduğu anlaşıldığından yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, vergi inceleme raporunda tekerrüre ilişkin bir açıklama ve öneri getirilmediği ve ihbarnamede tekerrürü gerektiren dayanaklar somut olarak gösterilmediğinden uygulanan tekerrür ile cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağından dolayı kesinlen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; karar gerekçesinde yer alan vergi inceleme raporunda kanunun aradığı şekilde tekerrür durumuna ve sebeplerine ilişkin herhangi bir açıklama ve öneri getirilmediğine ilişkin değerlendirme 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca karar kapsamından çıkarılıp düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun düzeltilerek reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uygulanan tekerrür hükümleri ile kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığından kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.