Danıştay 4. Daire E.2020/4876 K.2021/5478

Dava konusu istem: Davacı adına, 2007/2 döneminden 2007/3 dönemine devreden katma değer vergisi tutarındaki uyumsuzluk nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2007/3,8 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 2007/2 döneminden devreden katma değer vergisi olmamasına rağmen 2007/3 dönemi devreden katma değer vergisinin 27.095,04 TL olarak yazıldığı, sonraki döneme devreden katma değer vergisi beyanın gerçek durumu yansıttığı hususunda ispat külfeti davacıya ait iken dosyaya buna ilişkin ispat edici bilgi ve belgeler sunulmadığı dikkate alındığında, dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, takdir komisyonunca herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan matrah takdir edildiği, 2007 yılı kayıtlarının gerçek durumu yansıttığı aksine yapılmış hiçbir tespit bulunmadığı ileri sürülerek Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 24/04/2019 tarih ve E:2016/5993, K:2019/3056 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.