Danıştay 4. Daire E.2020/5252 K.2021/3942

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2010 yılında indirimli orana tabi teslimlerinden kaynaklanan 5.480.519,67 TL (yıl sonu iade sınırı 14.300,00 TL çıkartıldıktan sonra geriye kalan 5.466.219,67 TL) katma değer vergisinin nakden iadesi talebinin, 2.654.326,33 TL'lik kısmının yanlış hesaplama yapıldığından bahisle ve 440.450,83 TL'lik kısmının ise indirimli orana tabi teslimlerden dolayı KDV iade alacağının hesaplanması sırasında yüklenim listelerine dahil edilmemesi gereken ciro pirimi ödemelerinin yüklenim listelerine dahil edildiğinden bahisle kısmen reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Mahkemelerinin önceki kararının bir kısmı onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın ciro primi nedeniyle ödenen katma değer vergisinin iade kapsamından çıkarılmasına yönelik işleme münhasır kaldığı belirtilerek, idarece söz konusu indirimli orana tabi ürünün bünyesine girmediği yorumuyla, Kanunda yer almayan bir kısıtlama yoluna gidilerek ciro primi nedeniyle ödenen katma değer vergisinin iade kapsamından çıkarılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin yasal ve yerinde olduğu, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/12/2017 tarih ve E:2016/1096, K:2017/8250 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.