KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2020/5451 E., 2020/6706 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 31 Aralık 2020
- Esas No
- 2020/5451
- Karar No
- 2020/6706
- Temyiz eden taraflar
- 1- … Gıda Pazarlama Enerji Turizm İnşaat Tekstil Sanayi Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
683 kelime·3 dk okuma·11 bölüm
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU
... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına, bazı satışlarından elde ettiği hasılatını kanuni defterlere intikal ettirmeyerek geçici vergiye esas kurum kazancını eksik beyan ettiğinin vergi inceleme raporuyla tespit edildiğinden bahisle re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2010/1-3, 4-6, 7-9 dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; olayda, geçici vergilerin mahsup dönemi geçtiğinden geçici vergi tarhiyatlarında yasaya uygunluk görülmediği, geçici vergi aslına bağlı kesilen vergi ziyaı cezalarına gelince; davacı adına 2010 yılı için yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan ve Mahkemelerinin … esas numaralı dosyasında görülen davada, … tarih ve … sayılı kararla dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının onanmasına karar verildiği,
diğer taraftan geçici verginin kurumlar vergisine mahsuben peşin alınan bir vergi olması nedeniyle tek kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden, dava konusu geçici vergiler için kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI
Kayıt dışı herhangi bir hasılatın bulunmadığı, muhasebe kayıtlarının ayrı bir ortamda tutulmasının söz konusu olmadığı, yeterli araştırma yapılmadan eksik inceleme, soyut kanaat ve varsayıma dayalı olarak re'sen vergi tarhının yapılamayacağı belirtilerek Mahkeme kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI
Davacının 2010 hesap dönemi hesap defter ve belgelerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu ile anılan dönemde bazı satışlardan elde ettiği hasılatı kanuni defterlerine intikal ettirmeyerek geçici vergiye esas kurum kazancını eksik beyan ettiğinin tespit edildiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek Mahkeme kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği iieri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
(X) KARŞI OY
194 sayılı Gelir Vergisi Kanunun 120/4. maddesinde, yapılan incelemeler sonucunda geçmiş döneme ait geçici verginin %10'unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için resen veya ikmalen geçici verginin tarh olunacağı, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği ancak, gecikme faizi ve geçici vergiye bağlı kesilen cezanın tahsil olunacağı hükme bağlanmıştır.
Olayda, dava konusu ihbarnamede geçici vergi miktarı gösterilmiş ise de, geçici verginin aslının aranmayacağının belirtilmesi karşısında vergi miktarının kesilecek vergi ziyaı cezasının tutarının belirlenmesine yönelik olduğu anlaşılmaktadır.
Şu halde, aslı aranmayacağı hem kanunun ilgili maddesi gereği olması ve hem de idarece tanzim olunan ihbarnamede geçici verginin aslının aranmayacağının açıkça belirtilmesi nedeniyle, kararın geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasınında hukuki sonuç doğurmasına imkan bulunmamaktadır.
Bu durumda, temyize konu mahkeme kararının onanması yolundaki dairemiz kararına katılmakla birlikte, ihtilafın "geçici vergi aslına ilişkin kısım yönünden incelenmeksizin reddine" karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki mahkeme kararının belirtilen gerekçelerle bozulması gerektiği görüşüyle dairemiz kararının geçici vergi aslına ilişkin kısmına katılmıyoruz.
Danıştay 4. Daire, E. 2020/5451, K. 2020/6706, 31 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama