Danıştay 4. Daire E.2020/5543 K.2021/4571

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlendiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına istinaden 2010/11 ve 12 dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen 3 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ve ekli belgelerden, yapılan yoklamalar sonucunda işyerinin kapalı olduğu, çalışan işçisinin bulunmadığı, mal alım satım yaptığı firmaların büyük çoğunluğu hakkında sahte belge düzenlemekten tespit olduğu, ödenmemiş vergi borcuna rağmen ödenmiş vergisinin bulunmadığı,

2010, 2011 yıllarında şirket adına düzenlenen yüksek tutarlı faturaların teknik ve ticari icaplara açıkça aykırı olduğu ve vergi tekniği raporundaki diğer tespitler karşısında, anılan şirketin 2010 ve 2011 yıllarında herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve 01/01/2010 tarihinden sonra şirket unvanı altında düzenlenen bütün faturaların gerçek ticari muameleye dayanmayıp sahte faturalar olduğuna kanaat getirildiğinden, davacı hakkındaki vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, inceleme elemanının takdire done rapor hazırlama yetkisi bulunmadığı, takdir komisyonu üyelerinin araştırma yapmadan matrah takdirinde bulunduğu, zamanaşımına az bir süre kala takdire sevk edilmesinin hukuka uygun olmadığı, emsal yargı kararlarının olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.