Danıştay 4. Daire E.2020/5664 K.2022/993

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul ticaretini ve bu faaliyetinden elde ettiği kazancını vergi idaresinin bilgisi dışında bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2006/6. ve 7. dönemleri için resen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı nezdinde düzenlenen 23/08/2010 günlü tutanakla, davacının gayrimenkul alım satım tarihleri ile alım ve satım tutarları tespit edilmiş olup, bu tespite göre davacının 2005 yılında 1 adet, 2006 yılında 2 adet, 2007 yılında 2 adet gayrimenkul alıp sattığının sabit olduğu,

2005, 2006, 2007 yıllarında gerçekleşen gayrimenkul alış ve satışlarında devamlılık olması ve davacı tarafından bu alım satım faaliyetinin elinde bulunan bir miktar paranın değerlendirilmesi amacıyla yapıldığı yönünde anılan tutanakta beyanının bulunması karşısında bu faaliyetin ticari bir faaliyet olduğunun kabulü gerektiği, yapılan ara kararla elde edilen bilgi ve belgelerin değerlendirilmesinden,

2006/6 dönemine ilişkin tarhiyatın dayanağı olan gayrimenkulün dükkan niteliğinde olduğu ve bu gayrimenkullerin net kullanım alanına bakılmaksızın yapılacak teslimlerde % 18 katma değer vergisi oranına tabi olduğundan tarhiyatın bu kısmına ilişkin hukuka aykırılık görülmediği, 2006/7 dönemine ilişkin tarhiyatın dayanağı olan dairenin toplam alanının 137.58 m² olduğu, tarhiyata esas alınan net alanın 150 m² nin altında olduğu anlaşıldığından,

satış tutarlarına %1 oran uygulanmak suretiyle hesaplanan kısma isabet eden cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmemiş olup, bu kısmı aşan cezalı vergide ise hukuka uygunluk görülmemiştir. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tarhiyatların yasaya uygun olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz isteminin Vergi Dava Daireleri Kurulunun … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile ısrar yönünden reddedilerek temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.