Danıştay 4. Daire E.2020/5963 K.2022/5774

Dava konusu istem: Davacı adına, … Petrol Ürünleri Madencilik ve Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.'nin ödenmeyen borçları dolayısıyla, kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve …, …, …, …, … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının, asıl amme borçlusu şirkete, dışarıdan müdür olarak atandığı, söz konusu durumu kabul ettiğine dair yazılı bir beyanı bulunmadığı, buna göre, davacının hukuken kanuni temsilci sıfatıyla takibine olanak bulunmadığı, dolayısıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacı adına düzenlenen, … sayılı ödeme emri yönünden, davacı tarafından açılmış bir başka davada aynı ödeme emrinin dava konusu edilmiş olduğu, dolayısıyla hukuka uyarlık bulunmadığı, kalan kısımlar yönünden, davacının asıl amme borçlusu şirkete, 26/10/2009 tarihi itibariyle kanuni temsilci olduğu, bu tarihten önceki dönemlere ilişkin sorumluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, davalı istinaf isteminin kabulüne, Mahkeme kararının gerekçe yönünden kaldırılmasına, davanın bu gerekçe ile kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.