Danıştay 4. Daire E.2020/6181 K.2021/5254

Dava konusu istem: İdarece davacıya gönderilen yazı üzerine, davacı tarafından 2011/2,3,4,5,7 ila 12, 2012/1,2,3,4 dönemlerine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamelerine istinaden tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının fatura aldığı Kocasinan Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin bir bütün halinde değerlendirilmesinden, anılan mükellef tarafından davacıya düzenlenen söz konusu faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığı ve davacının 2011 ve 2012 belgelerinin imha edildiği belirtilerek herhangi bir belge sunamayacağını beyan etmesi nedeniyle ihtirazi kaydının kabul edilmemesi suretiyle yapılan tahakkuklarda, hesaplanan gecikme faizinde ve kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Söz konusu firmadan yapmış olduğu mal ve hizmet alımlarının gerçek olduğu, sahte fatura kullanımının söz konusu olmadığı, alınan faturaların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı hususunda yeterli incelemenin yapılmadığı, yapılan işlemlerin haksız ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek dava konusu tahakkuklar ile vergi ceza ihbarnamelerinin kaldırılması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.