Danıştay 4. Daire E.2020/6277 K.2021/2464

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2010 yılına ilişkin gelir vergisi ve 2010/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; Danıştay bozma kararına uyularak, davacı adına tarh edilen 2010 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir ve gelir geçici vergilerine karşı açılan davada, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda; her ne kadar bazı olumsuzluklar bulunmakta ise de davacının söz konusu dönemde faaliyetinin bulunduğu, alış faturalarına konu emtiaların faaliyeti ile uyumlu olduğu görüldüğünden davacı tarafından gerçek bir emtia alım-satımına dayanmaksızın düzenlemiş olduğu tüm faturaların sahte olduğuna ilişkin olarak yeterli tespit bulunmadığından yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kabule ilişkin mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.