Danıştay 4. Daire E.2020/63 K.2021/6212

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2006/ 1 ila 3. dönem vergi ziyaı cezalı tek kat ve 2006/ 4 ila 12. dönem tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle vergi ziyaı cezalı tek kat katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi ve mükerrer 355/1-1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının ihtilaflı dönemde fatura aldığı Bayrampaşa Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden; adı geçen mükellefin sahte belge düzenlediğinin kabulünün gerektiği, dolayısıyla davacının adı geçen mükelleften aldığı ve kayıtlarına intikal ettirdiği faturalar muhteviyatı KDV'nin indirimi reddi suretiyle oluşturulan beyan tablosuna istinaden yapılan KDV tarhiyatında hukuka aykırılık, Kocasinan Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun tetkikinden;

uyuşmazlık konusu dönemlerde adı geçen mükellefin hiçbir ticari faaliyetinin bulunmadığına yönelik somut tespitin olmadığı, adı geçen mükelleften alınan faturaların sahte olduğu saiki ile muhteviyatı KDV'nin indirimi reddi suretiyle yapılan vergi cezalı KDV tarhiyatlarında hukuka uyarlık, Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesi uyarınca vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanarak %50 oranında artırılarak kısmına yönelik davalı idare tarafından bilgi ve belge sunulmadığından,

... tanzimli faturalar nedeniyle re'sen tarh edilen KDV'nin 1,5 katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının, tarh edilen verginin bir katı tutarında hukuka aykırılık, fazlasında hukuka uyarlık, 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kesilmesini öngören koşulları düzenleyen yasa maddesinde belirtilen unsurlar uyuşmazlık konusu olayda gerçekleşmediğinden hukuka uyarlık, 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında, davacının Ba formunu yanıltıcı olarak düzenlediğinden dolayı hukuka aykırılık,

ancak 5237 sayılı Kanun'da yer verilen hükümler gereği 5904 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle belirlenen ceza tutarını aşan kısmında hukuka uyarlık, 5811 sayılı Kanun'dan yararlandırılmasına ilişkin kısmı yönünden, davacının 5811 sayılı Kanun kapsamında usulüne uygun olarak matrah artırımda bulunduğu ve buna ilişkin olarak tahakkuk eden vergiyi vadesinde ödediği anlaşıldığından yukarıdaki mevzuat hükmü uyarınca mahsup hakkı 260.000,00 TL'nin indirimi reddedilen KDV matrahından mahsup edilmesi gerekirken davacının mahsup talebinin reddi işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının davanın reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.